Καθηγήτρια της Έκθεσης προς παλιό μαθητή της:

Μπερδεύτηκες και είσαι τώρα πελαγωμένος.

Ξέχασες το κείμενο του Τερζάκη μας που έλεγε ότι ο άνθρωπος είναι δούλος ενός «μηχανισμού εξανδραποδισμού» που δεν τον  αφήνει να επιλέγει μόνος του για τη ζωή του, αλλά του υπαγορεύει τις ανάγκες του και τον σπρώχνει να προχωρά από τον ένα στόχο στον άλλο, να μη σταματά και τελικά να μην έχει ποτέ το αίσθημα της αυτάρκειας που κάνει τον άνθρωπο να νιώθει ελεύθερος. Κρίμα που είχες γράψει και μια καλή έκθεση για τον αλλοτριωμένο άνθρωπο που την δύσκολη στιγμή διαπιστώνει ότι οι επιλογές του, οι σκέψεις του, οι επιθυμίες του, οι ιδέες του και τα συναισθήματά του δεν ήταν ποτέ δικά του και τότε αισθάνεται χαμένος και έωλος.

Ξέρω σε παρέσυρε η επικρατούσα αντίληψη. Μες στον ορυμαγδό πώς να ακουστεί ο Παπανούτσος μας που μιλούσε για τον «κοινωνικό κομφορμισμό» για την «χειραγώγηση», για το «ένστικτο της αγέλης» και την «μαζοποίηση»; Πώς να σου έρθει στο μυαλό η γελοιογραφία μας  που έδειχνε κάποιους νέους, άλλον με μακριά μαλλιά, άλλον με γένια, άλλον μ’ ένα περίεργο σκούφο, που έμπαιναν μέσα σε μια τεράστια κρεατομηχανή με επιγραφή το ΣΥΣΤΗΜΑ και βγαίνανε από την άλλη πανομοιότυποι, μοναχικοί και αξιολύπητοι σαν τα ανθρωπάκια του Γαῒτη;

Σε μαλώνω λίγο γιατί θέλω να γίνω ο καμπανοκρούστης της συνείδησής σου, γιατί θέλω να αντισταθείς, να σταθείς όρθιος και να βρεις λύσεις, γιατί θέλω να σε δω ευτυχισμένο, γιατί είμαι η δασκάλα σου.

Δεν αντέχω την χριστουγεννιάτικη jumbo-κουλτούρα, τα κάλαντα από πακιστανάκια και τα μελομακάρονα με σοκολάτα. Αλλά μ’αρέσουν τα Χριστούγεννα με όλα τους τα ωραία και αυθεντικά και βέβαια με Παπαδιαμάντη.

Την παρουσίαση των κειμένων

Υπογράφει η Ζέττη Βαρδάκη

Σαν και σήμερα,15 Νοεμβρίου 1922 εκτελέστηκε στο Γουδί 
ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης ο υπουργός της διχοτόμησης του χαρτονομίσματος.

Έξω και πέρα και μακριά από τον κόσμο της γουρουνιάς 

υπάρχει ο ποιοτικός αισθησιασμός

Έξω και πέρα και μακριά από τον κόσμο της γουρουνιάς
υπάρχει το μεγαλείο της γλώσσας

Μάθημα ατομικής ευθύνης από τον Πλάτωνα

  Μετάφραση: Δεν σας επιλέγει με κλήρο μια τύχη, καλή ή κακή, αντίθετα εσείς επιλέγετε την τύχη σας, καλή ή κακή. Κι αφού η Αρετή δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν, αλλά ο καθένας μπορεί, αν την τιμά και την σέβεται, να την κατακτήσει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, κάθε ψυχή μπορεί για καλή της τύχη να την επιλέξει.  Ο άνθρωπος έχει την ευθύνη των επιλογών του · ο θεός δεν έχει ευθύνη. 

Οι σκέψεις του Θουκυδίδη και του Αριστοτέλη

για την Δημοκρατία και τον Λαό

 Γράφει και υπογράφει η Ζέττη Βαρδάκη, φιλόλογος

Δημοκρατία είναι το πολίτευμα που πρεσβεύει πολιτική ισότητα των κοινωνικών τάξεων, μηδενική καταπίεση και λήψη αποφάσεων κατά πλειοψηφίαν. Και επειδή ο δήμος, δηλαδή ο λαός, είναι η πλειοψηφία, κυβερνά ο δήμος και το πολίτευμα λέγεται δημοκρατία.

 Η Δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα, διότι ενωμένες οι δυνατότητες, η αρετή και η εξυπνάδα των πολλών γίνονται πολλαπλάσιες από τις δυνατότητες των λίγων και αρίστων, ακόμη και αν είναι χαρισματικοί. 

Αλλά προϋπόθεση για να λειτουργεί η δημοκρατία είναι οι πολίτες να έχουν φρόνηση και αρετή ώστε αβίαστα και  ελεύθερα να βρίσκουν και να επιλέγουν πάντοτε το δέον. Και ως δέον να θεωρούν αυτό που υπηρετεί τον ατομικό και κοινό στόχο για ανάπτυξη, ασφάλεια, αυτάρκεια και ευημερία. Αυτό σημαίνει ότι θα παίρνουν αποφάσεις σύμφωνες με τους Νόμους και θα εκλέγουν τους καλύτερους, ανεξάρτητα σε ποια κοινωνική τάξη ανήκουν, και ως καλύτερους θα θεωρούν αυτούς που αποδεδειγμένα έχουν ξεχωρίσει σε γνώσεις, ανδρεία, ηθική και ικανότητες, τους αρίστους δηλαδή, χωρίς προκαταλήψεις και ταξική μειονεξία.

Άρα η σωστή λειτουργία της Δημοκρατίας είναι θέμα ωριμότητας του λαού και η ωριμότητα του λαού είναι θέμα βασικής παιδείας.

Όταν όμως η βασική παιδεία βρίσκεται σε σύγχυση ως προς τους στόχους και το περιεχόμενο, στην πρώτη μεγάλη δυσκολία ο λαός γίνεται μάζα χωρίς ηθική, ενδίδει σε κόλακες και ψεύτες δημαγωγούς και τους αναθέτει για τα ανώτατα αξιώματα, ψηφίζει ταξικά και έξω από τον ορθό λόγο, περιφρονεί τους Νόμους, καταλύει τις εξουσίες, λειτουργεί σαν δικαστής και σαν δήμιος κάθε πολιτικού αντιπάλου και κυβερνά με δημο/ψηφίσματα σαν αδυσώπητος, ανήθικος και καταπιεστικός τύραννος. Έτσι εξετράπη η Αθηναϊκή Δημοκρατία, έτσι καταστράφηκε η Αθήνα.

Θουκυδίδου Ιστοριών Β΄37

Αριστοτέλους Πολ 1291b30–1292a38

                Πολ. 1337a33–1338b8